1948. Drzwi z sentymentu

 A dziś pokażę Wam kolejną drewnianą rzecz, która powstała w ramach wyzwania w Art- Piaskownica. W 2014 roku rozpoczęliśmy budowę naszego domu. Gdy w 2015 roku doszliśmy do stanu surowego zamkniętego i wstawiliśmy zewnętrzne drzwi tymczasowe zbite z desek wiedziałam, że one zostaną z nami na długo. 

Jak tylko zostały wymontowane a w ich miejsce wstawione drzwi właściwe, kazałam zbunkrować je w garażu. I tak przeleżały prawie 5 lat, zakurzone, brudne, ale nie zapomniane. Gdzieś w głębi duszy cały czas o nich myślałam i czekałam na  chwilę z nimi " sam na sam". 

Aż nadszedł ten moment. Byłam tylko ja, szlifierka i one.

Odrobina serca, sporo cierpliwości i jeszcze więcej czasu. 

I oto są! Wyczyszczone, oszlifowane, zagruntowane i zabejcowane. 

Wiszą jako drzwi  do naszej spiżarki.

1947. Czerwona szuflandia

 Długo czekały moje szufladki na zaltretowanie z oryginalnego sosnowego koloru na coś bliższe memu sercu. 

Jednak dzięki wyzwaniu "Drewno" w Art-Piaskownicy moblilizacja była większa.

Każda szufladka ma etykietę z opisem zawartości.

441. Płócienne pasiaki

Jak zobaczyłam ten materiał.... to normalnie wymiękłam..... chodziłam koło niego chyba ze 3 dni. Obracałam, przekładałam, macałam, naciągałam. Ale w końcu  jest mój i cieszę się jak dziecko z nowej zabawki. Najpierw nie wiedziałam, po co mi on, chociaż jest ładny, grubo płócienny. A później pomysł spadł na mnie jakbym dostała obuchem . "Uszyję poduchy!!!" przecież nasze jaśki czekają na super ubranka, bo poprzednie się już zużyły i ślad po nich zaginął. A struktura płótna jest idealna do naszych narożnikowych poduch.

O dziwo, materiał nie musiał nabierać mocy we środę zakupiony w niedziele już pocięty i zszyty. Gorzej było z zakupem pasujących guzików, ale i z tym nie było większego problemu. Problem zaczął się w momencie chęci zrobienia zdjęć. Najpierw trzeba było uprać narzutę, potem pokrowce z poduch, a następnie upolować światło.

A ku mojemu szczęściu z reszty materiału powstał bieżniczek. I to wszystko za jedyne ... 2,64 zł, bo tyle kosztował mnie ten kawał materiału i guziczki za 4,50 zł wszystkie :)

408. Siadnij sobie ale nie myśl, że odpoczniesz

Na początku miesiąca zakupiliśmy dziecku w IKEI skrzynie na zabawki, która doskonale mi podpasowała jako miejsce do posadzenia swoich czterech liter. 

Zamówiłam więc gąbkę  i potraktowałam ją materiałem, który pozostał mi po szyciu pokrowca na narożnik.

Ale nie myślcie, że panuje u nas zawsze taki porządek, zazwyczaj wygląda niestety tak    ( ku uciesze naszej latorośli)

Szybki rzut oka na szczegóły...

A do kompletu powstało oczywiście krzesełko, do którego mój mąż ma wielki sentyment (bo to jeszcze jego z dzieciństwa). 

Młoda jeździ z krzesełkiem po całym domu, wykorzystując je do wielu dziwnych celów ( również tych niecnych). Mając dwóch przeciwników wyrzucania skapitulowałam. Zostało więc zabezpieczone cienką gąbką i tym samym materiałem.

Teraz mam pewność, że w dupinę naszej latorośli nie wbije się żadna drzazga. Bo jak widziałam, że siada na nim bez pampersa robiło mi się po prostu gorąco.

A teraz mykam korzystać z faktu , że młoda śpi  ... ciiiiiiii

29. W bordzie mu do twarzy

    Czy ja już kiedyś mówiłam, że się w domu strasznie nudzę? Jaki człowiek przy zdrowych zmysłach miesiąc po kupnie narożnika szył by już na niego przykrycie? jak to jaki? JA!!

Jak się ma małe mieszkanie, należy każdy zakup 2 razy przemyśleć i udać się do sklepu z metrówką. Chcąc na 30 m zmieścić sypialnie, kącik komputerowy, garderobę, jadalnię i pokój gościnny trzeba mocno się nagimnastykować. I nam się o dziwo to w końcu udało jak znaleźliśmy w IKEI narożnik, który wymiarami doskonale wpasował się nam w sam środek pokoju. 

Wymiary: 195x140, rozkładany z pojemnikiem na pościel

  i śliczny szarawy odcień w grubej strukturze materiału.

     Po dwóch dniach stwierdziłam jednak, że wszystko było by w porządku gdyby nie jedno ale.... Ale mamy psa. Psa który wyleguje się przed oknem balkonowym obcierając swym grzbietem  i łapkami nasz nowy CZYSTY narożnik.

      Z teściowych zasobów wyciągnęłam 2 bordowe zasłonki, które kiedyś dostałam a niespecjalnie mi do czegokolwiek pasowały, wyszperałam ogromne białe prześcieradło z  falbaną, które za całe 6 zł nabyłam w SH i zaczęłam szyć. Pech chciał, że maszyna się zbuntowała i przez tydzień zostałam z przyszpilonym materiałem na narożniku. Ale z pomocą przyszła sąsiadka ze swym zabunkrowanym sprzętem. Zszyłam co trzeba, dołożyłam dołem 7 m lamówki a środkiem wstążkę do  zasłonięcia szwów.

 

       

I teraz jestem szczęśliwa, że uchroniłam jasny kolor narożnika przed strasznym ufafraniem. Wystarczy ściągnąć co trzeba wrzucić do prania i nie przeżywać jak tłusty obiad wyląduje nieopatrznie na  siedzisku.

 

 

 

  

Nie wspomnę o tym jak wygląda jeden z narożników tam gdzie leży nasza milusińska.... Na szczęście na bordzie tego nie widać.

Pozdrawiam wszystkich odwiedzających!!!